الشيخ البهائي العاملي (مترجم: على بن طيفور بسطامى)

39

منهاج النجاح في ترجمة مفتاح الفلاح (فارسى)

اسألك تمام الوضوء و تمام الصّلاة و تمام رضوانك و الجنّة . [ خداوندا مرا از توبه‌كنندگان و پاكيزگان قرار ده . خداوندا من وضوى كامل و نماز كامل و خشنودى كامل خودت و بهشت را از تو درخواست مىكنم ] . [ واجبات وضو ] و ببايد دانست كه اكثر افعال و جميع اذكار مذكوره سنّتىاند و افعال واجبى ده‌اند : اول : نيّت است ، و در حكم نيّت بودن . دوم و سيّم و چهارم : غسلات ثلاث كه عبارت از شستن رو و دستهاست . پنجم و ششم و هفتم : مسحات ثلاث كه عبارت از مسح پيش سر و پايهاست به شرط اتّصال آن در اخيرتين از طرف قدم تا كعبين . هشتم : رعايت ترتيب است به طريقى كه مذكور شد . نهم : موالات است يعنى پى در پى بجا آوردن افعال وضو است بدون تراخى . دهم : مباشرت وضو است به نفس خود ، يعنى خود ، افعال وضو را بجا آوردن مگر به ضرورت كه در آن صورت جايز است كسى ديگر را مباشر افعال ساختن ، يعنى اگر شل يا بيمار باشد و قوّت آن نداشته باشد كه افعال وضو را بجا آورد ، درين صورت واجب است كه شخصى را بفرمايد كه او را وضو دهد . و سزاوار آنست كه ترك تمندل از وضو نمائى يعنى آب وضو را به رو پاك خشك نكنى ، چه روايت كرده است ثقة الاسلام در كتاب « كافى » از امام به حق ناطق امام جعفر صادق عليه السّلام كه آن حضرت فرموده‌اند : من توضّأ فتمندل كانت له حسنة ، و ان توضّأ و لم يتمندل حتّى يجفّ وضوؤه كانت له ثلاثون حسنة . خلاصهء كلام بلاغت نظام امام عليه السّلام آنكه : « هر كس كه وضو سازد و بعد از آن آب وضو را به رو پاك خشك كند او را نزد خداى تعالى يك حسنه باشد ، و اگر وضو سازد و آب آن را به رو پاك خشك نكند تا زمانى كه خود خشك شود او را نزد خداى تعالى سى حسنه بوده باشد » . و ظاهر آنست كه عمدا به آفتاب و آتش خشك گردانيدن آب وضو نيز